قــــول مـــــردانه . . .


غیــــرت مـــردانـــه . . .


حیــــای مــــردانـــه . . .


. . .


چه کلمــــآت عجیـــبی . . .


دســت خــــودم نیــست . . .


گـــوشـــم ســـوت مــی کشد از شنیــدن این کلمـــآت . . .


اینـــها بـــرای نسل من شده محــــآل . . .


  مــردآنگــیِ مــردآن جــآمعهِ من شده فقــط به تکــه ای گـــوشت . . .


مـــردآنگیِ مـــردآنِ جـــآمعه من شده فقـط فکـــرِ کـــردن  . . .


جـــآمعهِ من بـــوی لجنـــزآر مـی دهـــد بـــآ مـــردآنِ نامــــردِ جـــآمعـــه ام . ..


مــردآنـــی که اگـــر خـــودت رو در اختیـــآرشآن نگـــذآری . . .


به خــــونت تشنـــه مــی شـــوند . . .


  امـــروز معنـــآی مــردآنگـــیِ مـــردآن من محـــو شده . . .


مـــردی دست زنـــی رآ به دست گـــرفته . . .


ولــی نمــی دآنــم چشمهــآیش چه چیــزی رآ بین زنـــآنِ دیگـــر جستجـــو مـی کنــد . . .


من جنســـم مـــــرد نیـــست . . .


تــــو مــرآمـــت مـــرد نیـــست . ..


مــی بیـــنی  . . . ؟


هــر دو نـــآمــردیــــم . . .




مــرآ یآغــی نـآمیـدی تــآ خــوآرم کنــی . . .


 

تـــآ دلـت آرآم بگیـــرد از کُشتـــنِِ مــن . . .


 

هـــر روز بیــدآر مــی شـوی و بـآ خـــودت مـی گــویــی . . .



امـــروز روزِ مــرگِ مــن اســت . . .


 

گُمـــآن می کــنـی سکــوت مـی کنــم چــون از تـــو هــراس دآرم . . .


 

آرآمـــم . . .



چـــون او که خــوآست مــن اینـگــونه بــآشـم  . . .


 

هــر روز صبح سلآمـم مـی کنـد و آرآم زمــزمــه مـی کنـد در گـوشـم که . . .


 

فــــآنــوس چشمهآیــت رآ ببنــد . . .



بـــر ایــن شبهـــآی غمـــزده . . .